| تبليغات | X |
|
ای فرزند آدم ... در شگفتم چگونه تو با مردم انس می گیری و به دیگران دل می بندی در حالی که می دانی تنها خواهی مرد و می دانی تنها در قبر خواهی خفت و تنها در پیشگاه من خواهی ایستاد و تنها حساب پس خواهی داد ؟ آیا اندیشیده ای چقدر تنها خواهی بود؟ ساعتی ؟ روزی ؟ ماهی ؟ سالی ؟ چند هزار سال ؟ چند میلیون سال ؟ با خودت فکر کن و بیاندیش . هر قدر که قرار است پس از مرگ با من تنها باشی در دنیا انس بگیر، اگر لحظه ای، لحظه ای و اگر همیشه، همیشه . هر چند شب با تمام توش و توان و صلابتش بر سرزمین تب زده آویخت دیدم سیماب صبحگاهی از سر بلندترین کوهها فرو می ریخت گفتم: امید من ! برخیز و خواب را ... برخیز و باز روشنی آفتاب را ... حمید مصدق تویی که همه چیز به من داده ای چیری دیگر هم به من ببخش قلبی قدر شناس و مهربان... نه فقط قدران وقتی خشنودی اش فراهم می شود. چرا که برکات هم روزهایی به چشم نمی آیند اما ضربان چنین قلبی همیشه ستایشگر توست . جروج هربرت
سلام اول اینکه میگن مد شده تو وبلاگ نویسی بزنی تو تریپ این مدل پستا از اونجایی هم که دنیا محل تغییر و پیشرفته شده، یه مدتی اینجوری از تبصره ۱۳استفاده میکنیم دوم اینکه خسته نباشم ، بعد از سختی های زیادی که در به ثمر نشاندن پروژه وبلاگ نو گشته ام داشتم ، که الان شما در حد خیلی خیلی خیلی خیلی عالی می بینید تمو م شده. من بیچاره دیگه با صفر و یک کامپیوتر یکی شده بودم کمک کرد تا به اینجا رسیدم. خیلی وقت بود دیر به دیر به روز می کردم.همین جا، جا داره از دوستای گلی که اینجا رو هم فراموش نکرده و سرکی می زنند تشکر و قدرانی کنم نیم ساعت پیش که در حال نوشتن این نامه عاشقانه بودم مامانم اومد گفت اینا واسه تو که نون نیمشه برو به درست برس ..... درسی دارم انجام میدم از اون ور یکی نیست بگه پسر نونت کم بود یا آبت کم بود رفتی واحد تابستونی برداشتی موندی توش ... به هر حال بايد سوخت و ساخت
|
About
Home
|
.
تا عشق الهی 
.
.
.