دلم برای سکوت شب همیشه تنگ است

shabe-deltang — Sun, 11 Oct 2009 14:21:18 GMT

حرف واسه گفتن زیاده ...

نمی دونم از کجا شروع کنم، تو این مدتی که نتونستم وبلاگ به روز کنم درگیری های خاصی داشتم که اجازه نمی داد بیام،یه جورایی اینجا همیشه یه گوشه از دلم رو پر کرده ...

به یادت هستم بی هیچ بهانه ای

شاید دوست داشتن همین باشد ...

گاهی وقتا یا شایدم نه همیشه آدم تو شرایطی قرار می گیره که خلاف چیزی رو که می خوای واسش ثابت میشه.خیلی دوست دارم واسه خودم یه دلیل،منطقی پیدا کنم که عکسش اتفاق بیفته ...

اینقدر راحت تا حالا تو وبلاگ حرف نزده بودم،ممکنه دلیلش تصوری که دارم و می نویسمو می خوام که یه اسم واسه اتفافقاتی که پیش اومده بزارم...

هر روز به خودم امید میدم که می تونی شرایط اون جور که می خوای بشه عوض کنی ولی ...

دلم وقتی میگیره یاد جمله ای همیشگی که به خودم می گم میافتم .

خسته ام از تلخی شب ...

می دونی چیه تو این بازی دل من دلم رو فکر کنم آب دیده کردم ولی انگاری احساس می کنم دارم کم میارم، هر کی از راه می رسه يه تلنگرى ميزنه ولى چه فايده كه كار خراب تر از اونى ميشه كه خودتم خبر ندارِى . ديگه نمي دونم چى بگم ... بمونه تا بعد كه اومدم !

وانتظار... شايد بهانه اى براى رسيدن

ابرو به هم كشيدم و گفتم

«چون من در اين ديار بسي هست

رو كن به ديگرى كه دلم را

ديگر نه گرمى نه هوسى هست ...»

رنجور و خسته، گفتي «اگر تو

بيني به گرد خويش بسى را

من نيز ديده ام چه بسا ليك

غير از تو دل نخواست كسي را »

جانم كشيد نعره كه « اى كاش

اين گفته از زبان دلت بود

اى كاش عشق تند حسودم

يك عمر پاسبان دلت بود ...»

اينك در اين سكوت شبانگاه

در گوش من صداى تو مي آيد

در خلوت نهان خيالم

يادي ز چشم هاى او مي ايد

ان چشم ها كه شب_ همه شب

عمري به چهره ام نگران بود

چشمي كه در سكوت سياهش

صد ناگشوده راز نهان بود

چشمم ز چشم هاى تو خواهد

كان گفته را گواه بيارد

دردا كه اين سياهى مرموز

جز موج راز هيچ ندارد!

سيمين بهبهانى

.........................................................................................................................................

آنچه از شكست ياد مي گيريم بسى بيشتر از آن چيزي است كه از پيروزي ياد مي گيريم.

ما اغلب آنچه بايد بكنيم را از آنچه نبايد بكنيم ياد مي گيريم .

ساموئل اسمايلز

shabe-deltang — Tue, 03 Feb 2009 08:52:18 GMT

خسته ام از تلخى شب ...

روز اولى كه شب هنوز هواى اين همه ترس و تاريكى نداشت

خيلي ها مى گفتند ديگر كار چراغ و ستاره تمام است

اما ديدى آرام...،آرام آرام دلمان به بى كسى

صدايمان به سكوت و چشمانمان به تاريكى عادت كردند!

پل تنها راه تو را براي رسيدن به آن سو كوتاه مى كند

راهى به سرزمين هاى اسرار آميز كه آرزو دارى آنها را ببينى

راهى از ميان چادر كولى ها و بازار مكاره عرب هاى سرگردان

و جنگل هاى مهتابى كه تك شاخ ها در آن جست و خيز مى كنند.

بيا با من اين را را طى كن ، بيا با من همراه شو

در راه هاى پيچاپيچ و عوالم شگفت انگيز.

اما پل تنها راه تو را براى رسيدن به آن سو كوتاه مى كند

(پس) آخرين قدم ها را بايد به تنهايى بردارى.

شل سيلوراستاين

shabe-deltang — Fri, 23 Jan 2009 18:37:18 GMT

در حال بروز رسانی...

shabe-deltang — Tue, 21 Oct 2008 08:42:18 GMT

ابرو به هم کشیدم و گفتم

«چون من در این دیار بسی هست

رو کن به دیگری که دلم را

دیگر نه گرمی هوسی هست ...»

رنجور و خسته گفتی :«اگر تو

بینی به گرد خویش بسی را

من نیز دیده ام چه بسا لیک

غیر از تو دل نخواست کسی را»

جانم کشید نعره که ای «ای کاش

این گفته از زبان دلت بود

ای کاش عشق تند حسودم

یک عمر پاسبان دلت بود ... »

اینک در این سکوت شبانگاه

در گوش من صدای تو آید

در خلوت نهان خیالم

یادی زچشم تو آید

آن چشم ها که شب ـ همه شب

همری به چهره ام نگران بود

چشمی که در سکوت سیاهش

صد ناگشوده راز نهان بود

چشمم زچشم های تو خواهد

کان گفته را گواه بیارد

دردا که این سیاهی مرموز

جز موج راز هیچ ندارد!

سیمین بهبهانی

اینجا در افق تنهایی

من ایستاده ام

بر دو پای امید

با دو چشم منتظر ...

در عشق جاودانه الهی

قلب من از هیچ تغییری نمی ترسد

و در بستر اعتماد خود دلگرم است.

چرا که چیزی در این جا تغییر نمی کند:

توفان بدون من هم می غرد

قلب من ممکن است از نظر ها برود

اما خداوند همیشه همراه من است

چگونه می توانم دلسرد شوم ...

آنالیاتیتیا وارینگ

shabe-deltang — Sat, 06 Sep 2008 08:59:18 GMT

سلام دوستاى گل....اين پست مى خوام بازى وبلاگى رو بنويسيم

كه دعوت كننده اين بازى ساحل عزيز

10 تا چيز دوست داشتنى...

1- يكي كه دوست داشتني واسم...

2- انواع موسيقى بستگى به روحيه ام داره

3- دوستاى گلي كه دارم و خوشحالم كه باهاشون هستم

4- بستني و شيريني خامه اى و آبميوه

5- انواع فست فوود ها و غذاهاى تند رو كه ديگه نگو

6- كوير رو ر واسه اينكه باهاهش انس گرفتم آرامش ميده بهم

7- مسافرت و طبيعت

8- شبهاى زمستان و بارش برف ....

9- كامپيوتر و اين دنياى مجازى

10- رسيدن به خواسته ام و چيزى كه دوست دارم بهش برسم

10 تا چير دوست نداشتنى...

1- دورغ شنيدن خيلي بدم مياد

2- از گرما بيزارم...كلافم ميكنه

3- آدم مغرور، كلاس بزاره خودشو بگير

4- از اين كه نتونم بيام تو نت

5- خورشت باميه

6- تو كافى نت مجبور باشى بشينى و استفاده كنى

7- پشت سيستم نشسته باشي برق هم بره ( بار اولى كه داشتم اينو مى نوشتم)

8- از دورويي و كسي كه تظاهر ميكنه

9- كارم به كسي بيفته و لى كارى انجام نده

10- بيكارى هم بدم مياد

اگه 24 ساعت از عمرم باقى باشه:

خوب تصورش يه كم سخته ، ولي سعي مى كنم كاراي كه ميشه تو اين زمان كرد ...

كاراى عقب افتاده كه تموم نشدن ، از نزديكان و دوستام خداحافظي و حلاليت خواستن ،

منتظر نمونم تا وقت رفتنم بشه كاراي روزمره ام رو كنم تا وقتش كه رسيد يه سلامى به

يه زندگي جديد و دنياى ديگه ...

تنقلاتي كه دوست دارم:

راستش من همه جورشو دوست دارم.اسم همه رو ببرم زياد...

( تخمه،بادام،پسته،...تا هر چى خوراكى كه تو يه مفازه مي تونه باشه)

5 دقيقه اولى كه وصل ميشم به ايتنرنت :

ادي ياهو رو باز مي كنم،ايميلم رو چك مى كنم،وبلاگ خودم ولينك
دوستاى كه تو پيوند هستن نگاه مى كنم...

5نفر بعدى واسه دعوت به بازى :

اگه منم بخوام از كساى كه دعوت شدن دوباره دعوت كنم تكرارى ميشه
پس منتظر ميمونيم

shabe-deltang — Wed, 16 Jul 2008 16:19:18 GMT

شبان را دوست مى دارم

در اين شب زنده داريها

در اين تاريكى مطلق ...

خدا هست و خيال تو .

كسى من را نمى خواند

صداى بر نمى خيزد

اميدى پا نمى گيرد

بجز شوق وصال تو!

نويد هاشمى

فصلى در پِى فصل ديگر

چه زيباست!

در هواى مطبوع احساس شعف مى كنم

اما بادي مى وزد ، از جانب فردا

كه مرا مى خواند.

چز اين چاره نيست كه فصلى ديگر را پذيرا شوم ...

شل سيلوراستاين

هراس كمتر،اميد بيشتر،خوردن كمتر، انديشيدن بيشتر، آه و ناله كمتر، نفس كشيدن بيشتر، حرف زدن كم تر،دعا كردن بيشتر، نفرت كم تر، عشق بيشتر و به اين ترتيب همه خوبى ها از آن توست .

لرد فيشر

shabe-deltang — Wed, 26 Mar 2008 09:13:18 GMT

سلام

وقتي به ارشيو ماهای وبلاگ نگاه می كردم ياد اين افتادم كه چه زود دير ميشه... .

چند ماهي ميشه كه نيومده بودم ، باوضعيت مكاني وموقعيتی كه به دليل درس خوندن

تو دانشگاه آزاد نيمه اسلامی واحد ناكجا آباد ... باعث شده تا يه سرى مشكلات مثل

در دسترس نبودن اينترنت و خيلي چيزای ديگه… تا نتونم اينجا رو به روز نگه دارم .

الان كه اومدم يه بهار ديگه و يه سال ديگه شروع شده اميدوارم كه سال خوب وخوش

همراه با موفقيت و سلامتی برای همه باشه.

اميدوارم كه وبلاگ مثل سال قبل اينجورى نمونه و دستخوش تغييرات خوبی بشه .

با عبورت تا ابد بارانی ام

بنگر اینک در من این ویرانی ام

کاش می دیدی در این پس کوچه ها

پرسه های بی سرو سامانی ام

تشنه یک لحظه دیدارم بگو

پس تو کی با این عطش می خوانی ام

بشکن این قفل سکوت سرد را

در پس هر واژه ات زندانی ام

کاش مهمان نگاهت می شدم

سر خوش از این خلوت پنهانی ام

قایقم بشکست با امواج غم

ناخدای اشک سرگردانی ام

آه ای دریا مرا با خود ببر

عاشق یک لحظه طوفانی ام

... ؟

غروب از تو غربت از من

رفتن از تو عادت از من

موندن از تو بی نشونه

مرگ بی شکایت از من

سایه سایه رو به روتم

یه صدای پر سکوتم

مث ابری شدن تو

مث بارون تو گلوتم

......................................................................................................................

خودت را به طور نا خوشایند با دیگران مقایسه نکن.چرا که تو درونت را با بیرون آنها قیاس

می کنی و احساسات و نگرانی های درونی خودت را با نمود ظاهری آنها می سنجی .

shabe-deltang — Wed, 19 Sep 2007 11:17:18 GMT

ای فرزند آدم ...

در شگفتم چگونه تو با مردم انس می گیری

و به دیگران دل می بندی در حالی که می دانی

تنها خواهی مرد

و می دانی تنها در قبر خواهی خفت و تنها در

پیشگاه من خواهی ایستاد و تنها حساب پس خواهی داد ؟

آیا اندیشیده ای چقدر تنها خواهی بود؟

ساعتی ؟

روزی ؟

ماهی ؟

سالی ؟

چند هزار سال ؟

چند میلیون سال ؟

با خودت فکر کن و بیاندیش .

هر قدر که قرار است پس از مرگ با من تنها

باشی در دنیا انس بگیر، اگر لحظه ای، لحظه ای

و اگر همیشه، همیشه .

هر چند

شب با تمام توش و توان و صلابتش

بر سرزمین تب زده آویخت

دیدم

سیماب صبحگاهی

از سر بلندترین کوهها

فرو می ریخت

گفتم: امید من !

برخیز و خواب را ...

برخیز و باز روشنی آفتاب را ...

حمید مصدق

تویی که همه چیز به من داده ای

چیری دیگر هم به من ببخش

قلبی قدر شناس و مهربان...

نه فقط قدران وقتی خشنودی اش فراهم می شود.

چرا که برکات هم روزهایی به چشم نمی آیند

اما ضربان چنین قلبی همیشه ستایشگر توست .

جروج هربرت

shabe-deltang — Sat, 01 Sep 2007 18:47:18 GMT

سلام

اول اینکه میگن مد شده تو وبلاگ نویسی بزنی تو تریپ این مدل پستا

از اونجایی هم که دنیا محل تغییر و پیشرفته شده، یه مدتی اینجوری از

تبصره ۱۳استفاده میکنیم.

دوم اینکه خسته نباشم ، بعد از سختی های زیادی که در به ثمر نشاندن

پروژه وبلاگ نو گشته ام داشتم ، که الان شما در حد خیلی خیلی خیلی

خیلی عالی می بینید تمو م شده. منو يه سرويس آپاراتي كرده .

من بیچاره دیگه با صفر و یک کامپیوتر یکی شده بودم تا عشق الهی

کمک کرد تا به اینجا رسیدم.

خیلی وقت بود دیر به دیر به روز می کردم.همین جا، جا داره از دوستای

گلی که اینجا رو هم فراموش نکرده و سرکی می زنند تشکر و قدرانی

کنم.

نیم ساعت پیش که در حال نوشتن این نامه عاشقانه بودم مامانم اومد گفت

اینا واسه تو که نون نیمشه برو به درست برس ..... منم گفتم پروزه

درسی دارم انجام میدم از اون ور یکی نیست بگه پسر نونت کم بود یا آبت

کم بود رفتی واحد تابستونی برداشتی موندی توش ....

به هر حال بايد سوخت و ساخت.